على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3895

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

و حاصل شد و آسان گرديد از براى فلان . يق : كلما وهف له شئ اكله : يعنى هر چه حاصل شود و ميسر گردد از براى وى مىخورد و باك ندارد كه حلال باشد و يا حرام . و وهف وهفا و وهافة : خادم كليسيا گرديد . و هفت ( vaheft ) ا . پ . نام روزى از روزهاى خمسه مسترقه . وهفية ( vohfiyyat ) و ( vehefiyyat ) ا . ع . خدمتگارى كليسيا . وهق ( vahq ) م . ع . وهقه عنه وهقا : بند كرد آن را و باز داشت از آن . وهق ( vahq ) و ( vahaq ) ا . ع . كمند و ريسمانى كه در گردن ستور انداخته آنها را بند كنند . ج : اوهاق ، و گويند معرب است . وهل ( vahl ) ص . ع . ترسنده و بيمناك . وهل ( vahl ) م . ع . وهل الى الشئ وهلا ( از باب فتح و ضرب ) : گمان برد در آن چيز و دلش بجايى رفت كه قصد آن نداشت . وهل ( vohl ) ا . پ . درخت كاج و عرعر و هر درخت مشابه آنها . وهل ( vahal ) ا . ع . بيم و بددلى . و غلط . و نسيان و فراموشى . وهل ( vahal ) م . ع . وهل وهلا ( از باب سمع ) : سست و ضعيف گرديد و ترسيد . و وهل عنه و فيه : غلط كرد در آن و سهو نمود و فراموش كرد . وهل ( vahel ) ص . ع . ترسنده و سست . وهلة ( vahlat ) ا . ع . ترس و بيم . وهلة ( vahlat ) و ( vahalat ) ا . ع . اول از هر چيزى . يق : لقيته اول وهلة اى اول شئ . و كذلك : اول وهلة . وهله ( vahle ) ا . پ . مأخوذ از تازى - نوبت و كرت و دفعه . وهم ( vahm ) ا . ع . آنچه در خاطر گذرد . و سهو و گمان . و اعتقاد مرجوح . ج : اوهام . و راه فراخ . و مرد بزرك جثه . و شتر فربه تواناى رام . ج : وهوم و اوهام و وهم . و لا وهم من كذا : يعنى چاره‌اى نيست از آن و لابد منه . وهم ( vahm ) م . ع . وهمت الى الشئ وهما ( از باب ضرب ) : رفت دل من به چيزى كه مرادم نبود و درين معنى از حسب نيز آيد . و وهم الرجل : گذشت در دل آن مرد . وهم ( vahm ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پندار و گمان و تصور و سمراد و همانا و گمان بغلط و سهو و ترس و هول . و وهم كردن : تصور كردن و شك بردن و شبهه داشتن و ترسيدن . وهم ( vaham ) م . ع . وهم فى الحساب وهما ( از باب سمع ) : غلط كرد در حساب و سهو نمود . وهم ( vohom ) ع . ج . وهم . وهمة ( vahmat ) ا . ع . ماده شتر فربه تواناى رام . وهمناك ( vahm - n k ) ص . پ . ترسناك و هولناك و مخوف و مهيب . و لرزان و بدگمان و داراى شك و شبهه . وهمنش ( vah - manec ) ا . پ . بلغت زند و پازند : كسى كه گفتار و كردار و دل و زبان وى با حق تعالى راست و درست باشد . وهمى ( vahmi ) ص . پ . منسوب بوهم و سمرادى . وهميات ( vahmiyy t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى موهوم . وهن ( vahn ) ا . ع . ضعف و سستى . و وهنا على وهن : اى ضعفا على ضعف . و نيز وهن : مرد كوتاه درشت اندام . و شتران انبوه . و مقدار نيم شب و يا پاره‌اى دراز از آن . وهن ( vahn ) م . ع . وهن وهنا ( از باب ضرب ) : در نيم شب در آمد و سير كرد در نيم شب . وهن ( vahn ) و ( vahan ) م . ع . وهن فى الامر و العمل و البدن وهنا و وهنا ( از باب ضرب ) و وهن يهن ( از باب حسب ) و وهن يوهن ( از باب كرم ) : سست شد در آن كار و عمل و در بدن . و وهنته وهنا : سست گردانيدم آن را ( لازم و متعدى ) . وهن ( vahn ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ضعف و سستى و خوارى . وهن ( vohn ) و ( vohon ) ع . ج . واهن . وهنانة ( vahn nat ) ص . ع . امراة وهنانة : زنى كه وقت برخاستن و رفتن اندك سستى و فتورى در وى باشد . وهنگ ( vehang ) ا . پ . حلقه‌اى از طناب كه بدان محكم مىبندند بار شتر را . و ركاب چوبين . و كمندى كه بدان انسان و يا حيوانى را مىگيرند . و دانه‌اى كه زنان براى فربهى مىخورند . و يك جرعه آب . وهواه ( vahv h ) ص . ع . اسد وهواه : شير غران . و حمار وهواه : نره خر مايل بماده كه پيرامون آن مىگردد و بانگ مىكند . و فرس